Genel bakış
Google yorum analizi 27 yorum
Son yorumlar
2.5 yaşındaki oğlumuzu bir süredir Boyalıkuş’a gönderiyoruz ve gerçekten aradığımız ortamın burası olduğunu hissettik. Çocukların gün içinde bol bol bahçede zaman geçirmesi, toprakla ve suyla özgürce oynayabilmeleri bizi çok mutlu ediyor. Kendi küçük atölyelerinde yaptıkları etkinlikler sayesinde hem hayal güçleri hem de el becerileri gelişiyor. Boyalıkuş’ta çocukların marka kıyafetlerle veya takım formalarıyla yönlendirilmemesi, bunun yerine sade ve rahat giyinmelerinin teşvik edilmesi bize oldukça doğal ve çocukların dünyasına uygun geliyor. Her çocuğa bir birey olarak yaklaşmaları ve kend…
1 dönem boyunca oyun grubunu deneyimledik oğlum 24 aylık iken. Şimdi 3 yaşına giriyor hala orada öğrendiği ritmleri, çemberdeki merhaba selamlaşmalarını yad ediyoruz ara sıra. Pedagojik yaklaşımlarına hayran kaldığımız bir okul.
Oğlum 3 yaşındaydı Boyalıkuş’a başladığında. Oryantasyon sürecinde, eğitmenlerin özen ve şefkatiyle, kendi hızında alıştı. O günlerden mezuniyete kadar iyikilerle dolu 3 yıl geçirdik. Çamurla, toprakla, sanatla, oyunla büyüdü. Her koşulda sevildiğini, görüldüğünü hissetti; gelişti. Bizim için bir okuldan çok gerçek bir yuva oldu. Eğitmenlerin çocuklarla, birbirleriyle ve biz ebeveynlerle kurduğu güvenli ve açık iletişim, bizim için çok kıymetliydi. Gözlemlediklerini içtenlikle paylaştılar, birlikte düşündük, birlikte çözümler aradık. Mezuniyet hediyelerinin içinden çıkan, eğitmenlerin mektu…
29 hazirandaki instagram postunu görünce bu yorumu yazma ihtiyacı hissettim. Söz konusu post ailelerin duygu düşüncelerine yer verilmiş. Konuşan herkesi asgari düzeyde de olsa tanıyor ve hepsinin samimiyetine inanıyorum. Öğretmen ismi (Ceren) geçtiği için ben de daha fazla kişiye ulaşabileceğini düşünerek, iki yıl bu okula çocuğunu memnuniyetle göndermiş bir baba olarak, çocuklarla en iyi iletişimi Dicle'nin kurduğunu açıklıkla söyleyebilirim. Buradan kendisine her şeyden önce çok iyi bir insan olduğu için, sonra oğlumuzla harika bir ilişki kurduğu için teşekkür ediyorum. İrem ve Nida'ya ayr…
Kızım Boyalıkuş'ta ikinci senesini tamamlamak üzere. Buraya kaydolmadan önce pek çok okul gezdik ve bu okulların tümünde kızım herhangi bir eğitmenle asla temas kurmadığı gibi kucağımdan da inmemişti. Bilgi almak için Boyalıkuş'a geldiğimizde kızım ilk defa bir eğitmen (Dicle) ile bire bir temas kurup 1 saat bensiz oynadı. Bununla da kalmayıp ilk 1 sene boyunca çok sevgili Dicle'nin bir uzvu gibi onu her yerde takip etti, asla bırakmadı ki bunun ne kadar zor olduğunu şahsen biliyorum. Bu 2. senemizde geçen hafta kızım bir gün kapıdan girdiğinde başka bir konuda ağlarken Dicle onu kucağına al…